paź 21, 2014

Rocznica Poświęcenia Naszego Kościoła

W niedzielę 26 października obchodziliśmy rocznicę poświęcenia naszej świątyni. Modliliśmy się za fundatorów, budowniczych, pierwszego pastora, polskich księży oraz wszystkich dobroczyńców naszego kościoła na przestrzeni lat, dzięki którym możemy się tu dziś gromadzić. Msza Św. z prośbą o błogosławieństwo dla obecnie podejmowanego remontu oraz w intencji dobroczyńców parafii jest sprawowana w każdy ostatni dzień miesiąca.

Z tej okazji przytaczamy fragmenty historii smoleckiego kościoła z opracowania autorstwa Anny Katarzyny Jankowskiej, Sebastiana Kotlarza oraz Grzegorza Stasika.

Cały tekst znajdziecie TUTAJ.

Tak potem wspominał te pionierskie czasy pastor Treblin: „Kiedy na początku maja 1906 r. po raz pierwszy przybyłem do Smolca, żebym obejrzał swoje pierwsze duszpasterskie pole działania, wywarło ono na mnie tak nieprzyjemne wrażenie, że
mało brakowało do tego, żebym wyjechał. Wszystko wyglądało wtedy tak beznadziejnie. Wielu, nawet najwierniejszym, członkom wspólnoty nie mieściło się w głowie, że powinni porzuci swoje ukochane miejsca kazań. Tam byli chrzczeni, konfirmowani (niesakramentalny protestancki odpowiednik rzymskokatolickich sakramentów Pierwszej Komunii i Bierzmowania – przyp. Autorów) oraz zawierali małżeństwa. Przy domasławskim kościele znajdowały się groby wielu ukochanych ludzi. […] Ale, mogę to powiedzieć z głęboką wdzięcznością, że od początku znajdowało się przy mnie tak wielu wiernych pomocników, i wszystko szło o wiele lepiej, niż to wyglądało w początkowych miesiącach. Muszę tutaj wymieni dwa nazwiska, o których naszej wspólnocie nie wolno zapomnieć. Wielce szanowny starszy pan von Wallenberg, który od początku był energicznym protektorem budowy. Obok niego stał kochany „ojciec Kuttke”, który na samym początku przygotował pokój dla wikarego i niestrudzenie rozważał w swym sercu wszystko, czego potrzebował kościół.”

Nabożeństwa w sali tanecznej były wspaniałe, ale nie chciano, by tak było stale. Już pod koniec 1906 r. władze kocielne życzliwie zwróciły się młodego pastora z zapytaniem, jaka jest opinia członków nowej gminy na temat budowy nowego Przybytku Boego. Treblin odpowiedział im, że pan Wallenberg-Pachaly zebrał już wród swoich braci i wielkich właścicieli ziemskich w swojej gminie 45 000 marek na ten cel. Obiecał też oddać pod budowę nowego Domu Bożego 2 morgi ziemi. Wikary sam przeprowadzał zbiórkę wśród wiernych. U wszystkich, zarówno biednych jak i bogatych, napotkał „otwarte serca i ręce”. Także szkoły nie pozostawały bezczynne. Nauczyciel Scholz z Pietrzykowic oraz kierownik szkoły Dorn ze Smolca zorganizowali kilka przedstawień związanych z ozdabianiem kościoła. Wdzięczni smolecczanie ułożyli wierszyk na ich cześć:

„Piękne, kolorowe okno w przedsionku ołtarza przypomina, że
Do tego okna przyczynili się
Nauczyciele dwaj:
Z Smolca Dorn,
Z Pietrzykowic Scholz,
Poprzez zabawę i śpiew,
To udało im się”
Gmina Ewangelicka zaciągnęła kredyt na ten cel w wysokości 40 000 marek. Związek Architektów Polskich zorganizował konkurs na projekt nowego kościoła w Smolcu. Z góry założono, że ma to by skromny śląski kościół wiejski. Kapituła konkursu, za aprobatą władz gminy, jednogłośnie wybrała projekt młodego wrocławskiego architekta Ericha Graua. Prace budowlane rozpoczęto 24.VI.1907 r. Kamień węgielny, w obecności superintendenta Renmanna, położono 21.VII. Kościół został wybudowany z cegły i pokryty tynkiem. Swym kształtem nawiązuje do tradycyjnych wiejskich kościołów barokowych. Jeszcze przed zimą tego samego roku położono dwuspadowy dach kryty dachówką. 17.XI ukończono budowę wieży kościelnej z cebulastą kopułą. Drewniany gont, którym była kryta, był dziełem smolecczanina Ekkarda. W kopułce wieży, zgodnie ze starym zwyczajem, umieszczono: rysunek budowy w miedzianej rolce, akt budowy, nazwiska przedstawicieli gminy, krótką historię budowy, gazety z tego dnia i monety.
W Niedzielę Palmową 1908 r. rozbrzmiały trzy dzwony odlane przez firmę Bohumer Verein z Bochum. Zostały nazwane na cześć Trzech Boskich Cnót: Wiarą, Nadzieją i Miłością. Największy z nich, Miłość (150 cm średnicy), nastrojony na D, na północnej stronie płaszcza (podobnie jak pozostałe dwa) posiada napis: „Miłość: radujcie się z radosnymi i płaczcie z płaczącymi”. Drugim co do wielkości jest dzwon Wiara (130 cm średnicy), na którym znajduje się następujący cytat: „Wiara: Bóg jest naszą ufnością i siłą, niesie pomoc w potrzebie”. Jest on nastrojony na F. Najmniejszym dzwonem (110 cm średnicy) jest Nadzieja, nastrojony na AS. Na swoim płaszczu ma wyryte następujące zdanie: „Nadzieja: ci, którzy trwaj w oczekiwaniu na Pana, otrzymaj nową siłę by wznieść się na skrzydłach jak orzeł”. Ich fundatorem był właściciel ziemski Willi Jesdinszki z Kębłowic.
Kościół i plebania zostały uroczyście poświęcone 23.IX.1908 r. Więcej…

Stare zdjęcia i widokówki ze smoleckim kościołem
źródło: http://dolnoslaskie.fotopolska.eu/

: Pocztówka wysłana w 1917 r. Fotografia zapewne wykonana wkrótce po ukończeniu budowy. Na niej, jak sugeruje podpis – architekt Grau z Wrocławia – projektant m. in. szkoły i apteki w Smolcu.